Prestige Carguide is een gloednieuwe website waar je naast alle informatie over nieuwe sportwagens, young- en oldtimers ook spannende verhalen vindt over auto’s en autosport. Prestige Carguide is ook jouw website, waarop jij je verhaal kwijt kan.

50 Jaar Supercars

Lamborghini Miura
Ford GT straatversie

Officieel is het Ford die de eer claimt de eerste sportwagen met centraal achterin gemonteerde motor op de weg te hebben gezet. Maar de Ford GT 40, die in 1965 het daglicht zag, was een racewagen pur sang die, zoals dat toen nog kon, ook op de openbare weg mocht rijden. Wat ook gebeurde.

De Ford GT 40 was wel een bron van inspiratie voor de jonge Italiaanse ingenieurs, samen met de Formule 1-auto van Honda en … de Mini. Om de V12-motor dwars achterin te kunnen monteren, werden motorblok en versnellingsbak in één vorm gegoten, net zols bij de Mini. Een noodzaak, zo vond onder andere Gian Paolo Dallara, omdat de GT 40 een V8-motor had en Lamborghini alleen maar een V12 in de rekken had liggen.

Lamborghini Miura 4

De motor was afgeleid van de 3,5 liter grote V12, die Giotto Bizzarrini had ontworpen voor de 350 GT, de eerste Lamborghini. De van Ferrari overgekomen ingenieur kreeg van Ferruccio Lamborghini de opdracht een V12 met een cilinderinhoud van 3,5 liter te ontwikkelen, die 350 pk sterk moest zijn. Lukte dat niet, dan kon Bizzarrini naar zijn premie fluiten. Die was dan ook bijzonder opgelucht dat zijn motor bij de eerste tests maar liefst 358 pk leverde bij een toerental van … 9.800 toeren per minuut. Wat hem in plaats van felicitaties en de beloofde premie een donderpreek van zijn opdrachtgever opleverde. Een furieuze Ferruccio verweet hem een pure racemotor te hebben gebouwd, waarmee het onmogelijk was normaal te rijden. Want, Lamborghini had een hekel aan autosport. Uiteindelijk werd Bizzarrini het gat van de timmerman gewezen en kreeg de nog groen achter de oren ziende Paolo Stanzani de opdracht er een bruikbare motor van te maken. De motor die uiteindelijk in de Miura terechtkwam was een tot 3,9 liter vergrote V12 met 350 pk.

Lamborghini Miura 2

Het chassis was het werk van Gian Paolo Dallara, vandaag de meest succesvolle constructeur van racewagens. Dat chassis werd in 1965 op het autosalon van Turijn voorgesteld, wat bij concurrent Ferrari voor enige onrust zorgde. Een model van het chassis werd ook getoond aan de nog maar net bij Bertone aangenomen Marcello Gandini, die precies twintig dagen kreeg om er een carrosserie op te verzinnen. Wat lukte. Al wordt verteld dat Gandini alleen maar de laatste hand heeft gelegd aan een ontwerp dat eerder door Giorgetto Giugiaro was begonnen. Hoe dan ook, de Miura is nog steeds één van de meest sexy sportwagens met zijn bloedmooie lijn, zijn lonkende, met geaccentueerde wimpers getooide koplampen en zijn speciaal gevormde deuren. Bekijk de Miura met geopende deuren frontaal en je herkent in de deurstijlen de horens van de stier, het sterrenbeeld van Ferruccio Lamborghini. Miura was trouwens een Spaanse vechtstier.

Lamborghini Miura 3

Toen de Lamborghini Miura op de markt kwam, was hij vijftien keer duurder dan een gewone gezinsauto. Ter vergelijking, de meest extreme sportwagen tot nu, de Bugatti Veyron kost ongeveer vijftig keer zo veel als een gezinsauto. In zijn krachtigste vorm, de SV uit 1968, kon de Miura rekenen op 390 pk om in iets meer dan vijf seconden van 0 naar 100 te snellen en 283 km/u te halen. Daarmee zou hij vandaag in de sprint het onderspit delven tegen een Ford Focus RS, die hiervoor 4,7 seconden nodig heeft. Maar wel ‘slechts’ 266 km/u haalt. Hoewel, in een Miura 283 km/u te halen vraagt ‘cojones’. Eens de 200 gepasseerd werd de sportwagen heel licht in de neus. Neerwaartse druk was toen nog ondergeschikt aan een esthetisch verantwoorde stroomlijn.

Lamborghini Miura 8

In 1967 gaf Lamborghini de opdracht aan Bertone om een open versie van de Miura te ontwerpen. Het resultaat werd in januari 1968 voorgesteld op het autosalon van Brussel. De auto schopte het nooit tot productiemodel en werd verlapt aan de International Lead and Zinc Research Association, een fabrikant van verzinkte onderdelen, die er een showcar van maakte. In 1981 werd de auto geschonken aan het Boston Museum of Transportation, maar uiteindelijk belandde hij in een Japanse collectie. Eens daaruit ontsnapt, werd hij in 2007 pijnlijk minutieus gerestaureerd. Zijn waarde? Onschatbaar!