Prestige Carguide is een gloednieuwe website waar je naast alle informatie over nieuwe sportwagens, young- en oldtimers ook spannende verhalen vindt over auto’s en autosport. Prestige Carguide is ook jouw website, waarop jij je verhaal kwijt kan.

Ford Mustang : V8, wat anders?

Ford Mustang

België houdt van de Ford Mustang. Van de nieuwe zijn er intussen al 1.600 verkocht, waarmee België de hoogste verhouding heeft tussen het aantal chauffeurs en verkochte Mustangs. Hoger dan in Duitsland, Groot-Brittannië en Frankrijk, de koplopers in naakte cijfers.

Om nog even bij cijfers te blijven, 72 procent van de Belgische kopers koos voor een fastback, terwijl 64 procent de voorkeur geeft aan een V8. Er zijn dus nog echte autoliefhebbers in België. Mensen die er zelfs fiscaal een arm of een been voor over hebben om toch maar met hun favoriete speeltje de weg op te kunnen.

Want het fiscale offer voor een V8 is niet gering. Een 2,3-liter kost in Vlaanderen 1.207,92 euro aan BIV, terwijl de rekening voor de V8 oploopt tot 10.728,65 euro. En voor de jaarlijkse verkeersbelasting komt Vadertje Staat je voor de V8 3.402,66 euro uit je zakken ranselen, waar je met een 2,3-liter met 519,54 euro gesteld bent. “Het is inderdaad slikken wanneer je de rekening van de BIV gepresenteerd krijgt. Een bittere pil die ik snel doorspoelde met de gedachte dat ik voor dat geld, alle taksen incluis, nergens anders een V8 met 422 pk zou kunnen kopen”, vertelde een meer dan tevreden V8-rijder.

Ford Mustang

Een 422 pk sterke Mustang GT V8 kost, BIV inbegrepen, 52.728 euro. Voor een Aston Martin V8 Vantage met 426 pk betaal je 113.719 euro.

Om niet meteen te worden teruggefloten wanneer ik het over traditie en ‘heritage’ heb, de viercilinder is niet vreemd aan de Ford Mustang. De op 28 augustus 1973 voorgestelde Mustang II verzaakte aan de V8 en koos voor een viercilinder en een optionele V6. Een must, want de concurrentie heette niet langer Camaro of Firebird, maar Toyota Celica of Datsun 240Z. Een goede keuze, want amper twee maanden na de lancering van de nieuwe Mustang draaiden de OPEC-landen de oliekraan dicht en zagen de Amerikanen de benzineprijs verviervoudigen. Over benzine gesproken, ik kreeg alvast een floeren flauwte wanneer ik het verbruik van de dikke V8-motor geafficheerd zag. 15,2 l/100 km! En dat omdat ik een keer of vier een blauwdrukje van het gaspedaal in de bodemplaat had gemaakt. Gelukkig normaliseerde het verbruik zich, wanneer ik gezapig met het verkeer meesjokte, snel tot 11,9 l/100 km. Wat nog steeds meer dan genoeg is. Maar dit even terzijde.

Daarom ga ik er het verleden niet bij sleuren om de Mustang GT te verdedigen. Ik geef zelfs toe dat de 2,3-liter EcoBoost met zijn 317 absoluut niet teleurstelt. Hij klinkt, wanneer je hem op zijn staart trapt, zelfs heel potent. En als toemaatje doet hij er een gemiddeld normverbruik van 8,2 l/100 km bovenop. Ik was zelfs al zo ver, dat ik tijdens de eerste helft van mijn rit naar het Festival of Speed in Goodwood, mezelf zat af te vragen of een 2,3-liter niet minstens even geschikt zou zijn geweest voor de job. Ongetwijfeld wel, toch wanneer ik de route zou gevolgd hebben die het navigatiesysteem had berekend. Maar dan had ik de klim naar Beachy Head gemist. En precies daar toont de V8 dat hij nog steeds ‘the daddy’ is.

Ford Mustang GT

Had Gilbert George Reginald Sackville, de achtste graaf de la Warr, die in 1902 in Bexhill-on-Sea de allereerste autorace op Britse bodem organiseerde zijn zin gekregen, dan reed ik nu op de toegangsweg naar het allereerste permanente circuit ter wereld. Een eer waarmee het in 1907 aangelegde Brooklands is gaan strijken. Ik laat het alvast niet aan mijn hart komen. Deze weg staat in mijn notities aangestipt als ‘een omweg waard! Wat volgt is een combinatie van snelle rechte stroken met een geaccidenteerd wegdek, snelle bochten, linke combinaties en haarspeldbochten, de meeste voorafgegaan door een niveauverschil dat er alles aan doet om de auto uit zijn evenwicht te brengen.

Een test die de Mustang met verve doorstaat. Dankzij de vrij geraffineerde, volledig onafhankelijke achterwielophanging, verteert de zware Mustang haast moeiteloos al wat hem wordt voorgeschoteld. Er blijven nog wat ondeugden uit het verleden, maar die beperken zich grotendeels tot een motorkap die aan hoge snelheid begint te flapperen alsof ze binnen de kortste keren de vrijheid wil kiezen. Maar dan is er dat fantastische kippenvelgeluid van de machtige V8, die de aandacht voor die enkele hebbelijkheden naar de achtergrond drijft.

Ford Mustang GT

Dat ik met de Convertible onderweg ben, vergroot op dit moment het plezier. Maar wanneer ik even later op de parking bovenaan de klif de uithijgende Mustang sta te bewonderen, vind ik het toch jammer dat het geen Fastback is. Een zuivere kwestie van smaak natuurlijk. Net zoals ik vind dat een Mustang best wel een fel kleurtje kan verdragen, waarom niet met een stoere striping. Er zijn weinig auto’s waarvan ik dat kan verdragen. Maar de Mustang is er één van. De Fastback tenminste. Na de korte rust volgt de afdaling naar Birling Gap, een inham tussen de witte kliffen, waar dezelfde ingrediënten als voordien de rit meer dan boeiend maken. Daarna volgt Gilberts Drive, die me terugbrengt naar de A259, via dewelke ik naar Brighton en vervolgens naar Goodwood rijd. Een rit die even boeiend is als die van Knokke naar De Panne, maar die me toelaat nog wat na te mijmeren over wat vooraf ging. Zo komt het dat ik, alle rationele argumenten ten spijt, niet afwijk van mijn keuze. 

Voor mij is een Mustang een Fastback met een dikke V8. Hij mag zelfs nog een pak krachtiger zijn dan de 422 pk van nu. Want, zo wist Cobra-man Carroll Shelby, pk’s kan je nooit te veel hebben. Zeker niet nu de Mustang voor het eerst een achterophanging heeft, die wel wat pk’s kan verdragen.

Gelukkig heeft Ford er voor gezorgd dat de Mustang niet perfect is geworden. Perfect naar Europese normen, dat spreekt. Als je hem gaat vergelijken met een BMW M4, dan kan je alleen maar besluiten dat een Mustang nog steeds als vanouds door de bochten dweilt. Maar precies die kleine imperfecties zorgen ervoor dat het oorspronkelijke karakter bewaard blijft en de Mustang een auto voor mannen met haar op hun borst blijft. Zeker de Fastback V8.

Wat zeker niet betekent dat ik me nu vrolijk ga maken over wie voor een 2,3-liter convertible kiest. Integendeel, ik zal zelfs een beetje jaloers zijn. Het maakt eigenlijk niet uit welke versie je koopt, met een Mustang koop je een brok autogeschiedenis, waarvan het laatste hoofdstuk nog niet is geschreven. Laat de Shelby-versies dus maar aanrukken!

Ford Mustang
Ford Mustang
Ford Mustang
Ford Mustang
Ford Mustang
Ford Mustang
Ford Mustang