Prestige Carguide is een gloednieuwe website waar je naast alle informatie over nieuwe sportwagens, young- en oldtimers ook spannende verhalen vindt over auto’s en autosport. Prestige Carguide is ook jouw website, waarop jij je verhaal kwijt kan.

Hoe Ford Ferrari te grazen nam

Ford GT 1969 Jacky Ickx

Hoe Ford Ferrari en Porsche te grazen nam

• Misgelopen overname is startsein van nooit gezien offensief.
• Na moeilijk begin wint Ford vier keer op rij.
• In 1969 wint Jacky Ickx zijn eerste 24 uur van Le Mans met Ford.

Ford GT straatversie

Dat we de GT40 aan Enzo Ferrari alias Il Commendatore te danken hebben, maakt de zegereeks van Ford dubbel zo zoet. In 1963 was een overname van Ferrari door Ford bijna beklonken, maar toen bij wijze van spreken de bruid voor het altaar stond, liep de bruidegom de kerk uit. Enzo Ferrari vond dat zijn genie niet kon functioneren binnen de bureaucratie van een mastodont als Ford. Nog geen 48 uur later besloot Ford-baas Lee Iacocca tot de aanval op de Ferrari-hegemonie in Le Mans. Ferrari moest niet alleen geklopt worden, het merk en vooral de man moesten vernederd worden. En liefst zo vlug mogelijk.

Ford engageerde prompt John Wyer, de man die Aston Martin naar Le Mans-succes had geleid, en Eric Broadley. Die had net zijn Lola GT klaar, de eerste sportwagen met een centrale motor, die als basis zou dienen voor de GT40. In 1964 stond Ford al aan de start in Le Mans, en hoewel ze razendsnel waren, vielen de GT40’s één voor één uit. Ferrari won.

John Wyer werd voor 1965 vervangen door de legendarische Carroll Shelby, zelf winnaar van de 24 uur in 1959 met een Aston Martin én de man achter de minstens even legendarische Cobra-sportwagens. Maar ook Shelby faalde. Door een mysterieus mankement gaven tien van de elf ingeschreven auto’s met Ford-motoren op. Ferrari won opnieuw. Il Vecchio lag in een deuk. Bij Ford klonk tandengeknars.

Ford GT 1966

Tot één jaar later de Nieuw-Zeelanders Bruce McLaren, de latere stichter van wat vandaag één van de meest succesvolle Formule 1-teams ooit is, en Chris Amon de concurrentie wegbliezen en als eersten een gemiddelde snelheid van meer dan 200 km/u haalden. Met hun door een 7 liter grote V8 aangedreven Ford GT40 MK2 gingen ze twee ploegmaats vooraf, waardoor het hele podium in plaats van rood blauw kleurde.

In 1967 deed Ford het nog eens dunnetjes over met de Amerikaanse zware jongens AJ Foyt en Dan Gurney, die met hun Ford GT40 MK4 alle bestaande records van de tabellen reden. Bij de aankomst was Gurney zo door het dolle heen dat hij de klaarstaande champagne begon rond te spuiten. Tot dan werd die braafjes opgedronken: een nieuwe traditie was geboren.

In ’68 en ’69 waren het de GT40’s van John Wyer die in hun intussen iconische Gulf-livrei met de overwinning aan de haal gingen. Omwille van een verandering in het reglement was Wyer gedwongen om terug te grijpen naar de eerste generatie van de GT40 en wat erger was, de zware 7-liter werd vervangen door een 4,9-liter V8-motor. Ook toen zorgde de GT40 voor een nooit herhaalde prestatie: het was twee keer dezelfde auto die won. In 1968 met Pedro Rodriguez en onze landgenoot Lucien Bianchi, die inviel omdat Jacky Ickx zijn been had gebroken en in 1969 met een topfitte Ickx en Jackie Oliver, de man die later het Arrows F1-team zou oprichten. Ferrari zou nooit meer winnen in Le Mans, want na Ford stonden Porsche en Matra klaar.