Prestige Carguide is een gloednieuwe website waar je naast alle informatie over nieuwe sportwagens, young- en oldtimers ook spannende verhalen vindt over auto’s en autosport. Prestige Carguide is ook jouw website, waarop jij je verhaal kwijt kan.

McLaren 570S

McLaren 570S
  • Geen koolstofvezel carrosserie
  • Geen actieve aerodynamica
  • Wel kippenvel

Ik ben een koele minnaar van zogenaamde superauto’s, die me eerst van hun dweepwaardigheid moeten overtuigen. Misschien klikt het daarom zo goed met de McLaren 570S, de net niet instapversie van het herschikte gamma.

De klik was er al bij het instappen. Het hertekende chassis met de acht centimeter lagere dorpels laat me comfortabeler instappen. En vooral veel eleganter dan eerder in de 12C en de 650S. Zo glijd ik nu in één – nou ja! – vloeiende beweging achter het kleine stuur, waar ik in een handomdraai een perfecte zithouding vind. Niet dat ik veel centimeters over houd, maar ik zit comfortabeler dan in veel andere sportwagens. Met naar voor 180 graden vrijwel onbelemmerd zicht. Dat het naar achter toe een beetje behelpen is, neem ik er graag bij. Trouwens, dit is het soort auto waarin je geen achteruitkijkspiegel nodig hebt.

McLaren 570S

De 570S wordt bij McLaren, samen met de 540C en de 570 GT, in de Sports Series ondergebracht, zeg maar de meest toegankelijke modellenreeks. Een trapje hoger vind je de Super Series met de 650S en de 675 LT om tenslotte bij de Ultimate Series te belanden, waar de P1 en de P1 GTR zich ophouden.

Om het sportwagengamma toegankelijker of – wat heet? – goedkoper te maken, moest worden beknibbeld. Op de materialen, waardoor de carrosserie niet langer uit koolstofvezel wordt gemaakt, maar uit aluminium en plastic. Gelukkig zonder nefaste gevolgen voor het gewicht, want met iets meer dan 1.300 kilogram blijft deze McLaren in vergelijking met anderen een pluimpje. Het chassis blijft wel van koolstofvezel, met voor en achter een aluminiumstuctuur voor de montage van motor en ophanging.

De Sports Series moet het ook zonder actieve aerodynamica rooien, met als opvallendste afwezige de beweegbare achtervleugel, die ook fungeert als luchtrem. Wat niet wil zeggen dat de aerodynamica van de 570S een kladwerkje is. Alle luchtstromen over, langs en onder de auto worden keurig gekanaliseerd en zorgen voor een optimale neerwaartse druk en koeling, zonder de luchtweerstand onnodig te vergroten.

McLaren 570S
McLaren 570S
McLaren 570S
McLaren 570S
McLaren 570S

Tenslotte moet de 570S de bochten ronden zonder de ProActive-ophanging met de hydraulische stabilisators. Die zijn vervangen door klassieke stabilisators, terwijl de gestuurde schokdempers behouden blijven. Zo kan de demping nog steeds worden aangepast aan de noden van het moment. En natuurlijk blijven alle elektronische rijhulpsystemen aanwezig die, alweer afhankelijk van de goesting van het moment, in hun werking kunnen beperkt of helemaal uitgeschakeld worden. Dat laatste is op de openbare weg niet aan te raden.

Want hoewel je niet vanaf de eerste omwenteling van de krukas met je neus op de feiten wordt geduwd, dit is en blijft een rasechte sportwagen. Een geciviliseerde, maar toch. In de rug ontwaakt dezelfde biturbo-V8-motor als in alle andere McLarens, weliswaar hier met een tot 570 pk getemperd vermogen en een koppel van 600 Nm. Een motor die intussen wel enkele evoluties heeft ondergaan, maar welke dat zijn, daarover heerst radiostilte. Tenzij het over de aanwezigheid van het stop-startsysteem gaat, waarmee een druppeltje benzine kan worden gespaard. Maar ik denk niet dat er één McLaren-eigenaar is die daar van wakker zal liggen. Ik in elk geval niet. En ik ben niet eens een eigenaar!

Veel belangrijker zijn die twee knoppen onderaan de middenconsole, waarmee de afstelling van enerzijds de adaptieve ophanging en anderzijds de aandrijving kan worden aangepast. NORMAL, SPORT en TRACK schaft de pot, waarbij ik me graag opwarm in de normale modus om zo gauw mogelijk door te klikken naar de sport en zelfs track, zeker wanneer het om de aandrijving gaat en zeker wanneer de optionele ‘luide’ uitlaat (een toemaatje van 4.070 euro) op de auto zit. Ambiance verzekerd. En zo lang de plezante bochten zich niet aanbieden, blijft de ophanging in de normale modus, om vervolgens naar sport te gaan.

McLaren 570S
McLaren 570S
McLaren 570S
McLaren 570S

De motor werkt als het ware in drie fasen. Tot 4.500 toeren komt hij bij wijze van spreken rustig op dreef, om vanaf 4.500 toeren in de juiste sfeer te komen. En dan, bij 6.000 toeren breekt de hel los en raast de naald richting rode zone. Vanaf dat moment word je meegezogen in een acceleratieorgie en ben je blij dat je vingertoppen nog net tegen de schakelpeddel (uit koolstofvezel natuurlijk) kunnen tippen om met een haast ononderbroken acceleratie richting horizon te razen. Om dat even in cijfers om te zetten, van 0 naar 100 gaat deze McLaren in 3,2 seconden en van 0 naar 200 doet hij in 9,5 seconden. Toppen doet hij bij 328 km/u.

Belangrijker dan de pure cijfers is de manier waarop de 570S zich door de bochten slingert. Omdat de zithouding en het overzicht over de weg, die zich aan de einder toont en vervolgens vliegensvlug onder me doorschiet, optimaal is, zie ik perfect waar ik de wielen moet zetten. Net als de andere modellen heeft de 570S een elektrohydraulische stuurbekrachtiging, waarmee hij aan lage snelheid licht en bij hogere snelheden akelig precies stuurt. Direct en met de nodige feedback, waardoor een afgemeten stuurbeweging volstaat om de auto van richting te doen veranderen. Hierbij helpt het zogenaamde ‘brake steer’ een handje, dat bij het insturen het binnenste achterwiel gericht afremt. Waarna je het sturen met het rechterpedaal kan overnemen. Deze sportwagen is zo perfect uitgebalanceerd, dat de achterkant mooi meestuurt en met de rijhulpjes in dynamische modus heel progressief en controleerbaar uitbreekt.

McLaren mag dan wel bespaard hebben in materialen en technologie, aan het rijplezier is niet geraakt. Op geen enkel moment heb ik het gevoel gehad met een – excusez le mot – instapmodel onderweg te zijn. En zelfs al moet je als gewone sterveling een keer of zes slikken bij deze prijs, deze auto is zijn geld waard. Dat wil niet zeggen dat hij perfect is. Daarvoor reageert de versnellingsbak als automaat op sommige momenten niet iets te aarzelend. En is het navigatie- en infotainmentsysteem in deze categorie auto’s iets te basic en onvoldoende intuïtief in de bediening. Maar ja, McLaren bouwt ook auto’s voor mensen die aan 300 km/u blindelings hun weg vinden in een onoverzichtelijk bos van knoppen en schakelaars.

Toch hebben we één bedenking. De McLaren 570S is standaard uitgerust met koolstofceramische remmen. Superstoppers, die op geen enkel moment in verlegenheid worden gebracht. Nochtans heb ik enkele jaren geleden de MP4 12C, die stopte met stalen remmen, ook op geen enkel foutje kunnen betrappen. “We vinden carbonremmen alleen nuttig voor intensief gebruik op de racebaan. Daarom bieden we ze als optie aan”, was toen de uitleg. Nog geen jaar later werd de 650S uitgebracht met standaard carbonceramische schijven. “Omdat het de meest gevraagde optie om de 12C was, hebben we besloten ze standaard te monteren”, heette het toen. Een filosofie die wordt voortgezet met de 570S, die eigenlijk ook met goedkopere stalen remmen perfect zou kunnen stoppen. Maar dat is natuurlijk veel te rationeel geredeneerd.

McLaren 570S

TECHNISCHE FICHE
Type: McLaren 570S
Motor: V8, benzine biturbo, 3.799 cc, 570pk, 600 Nm
Acceleratie 0-100 km/u: 3,2 seconden
Topsnelheid: 328 km/u
Maten (lxbxh in mm): 4530x2095x1202
Gemiddeld normverbruik: 10,7 l/100 km
Uitstoot CO2: 249 g/km
Prijs: € 184.750,-
Basisprijs: € 184.750,-
Tof: Misschien wel de meest rationele superauto.
Maar: Misschien wel iets té rationeel.